Çocukluğumuzdan beri hayatımızda derin izleri olan kutsal Yeşilçam kahramanlarını kaybetmeyi kabullenemiyorum çoğu zaman..
Sanki hep orada bir yerde duracaklarmış ve bizlere "sevmeyi, aşkı unutmayın" diyeceklermiş gibi geliyor; gittiklerindeyse sanki yeryüzünden aşk da siliniyor birer birer..
Bu şiiri Kadir İnanır'ı kaybettiğimizi öğrendiğim gibi yazmak istedim, hayatıma dokunduğu karakterlerinden de esinlenerek biraz..
Oldukça üzgünüm, gittiği limanda huzur bulabilmesi dileğiyle..
Sevgilerimle,
Zoey
26.06.2026
