Biz filleri hep 7 sıra biliriz..Güya öyle dizilirlerse ‘uğur’ getirdiklerine inanılır.. İlginç bir şekilde Anadolu kültürümüzde, doğamızda filler yoktur..Muhtemelen Osmanlı’nın yaşadıklarıdan ötürüdür..

Meşhur bir Yıldırım-Timur karşılaşması vardır, Ankara Savaşı..Timur’un fillerle yaptığı hamle yüzünden Osmanlı şaşkınlık içinde kaybeder..Timur filleriyle gelmiştir ama, onun filleri de Hint kökenlidir, Asya kökenlidir, bakıcılarına kadar..

Hikayesi de ilk Delhi'de başlar..Delhi’de kazanır o filleri; Timur Hindistan seferine çıkmıştır ve Delhi Sultanlığı ile de savaşa girmiştir ( Tuğluk, onlar da Türk )  Timur’da saman, odun, ateş yakıcı yağlar taşıyan develer vardır, karşı Tuğluk'ta ise, zehirli ok ve patlayıcı madde taşıyan filler; ama Timur askerlerine der ki, "develerimizin üzerindeki saman ve odunları yakın, ateş içindeki develeri karşımızdaki fil ordusunun üzerine salın"..Tuğluk tarafı, filleri nizam ve kolaylık için zincirle birbirlerine bağlamıştır, bir anda karşısında alev alev develer gören filler büyük paniğe kapılır ve zincirle birbirlerine bağlı oldukları için de, büyük kaos çıkar, arkalarına bakmadan kaçmak isterler, bu sefer de kendi ordularını, Delhi ordusunu eziyor olurlar, Tuğluk askerleri de ne yapacağını şaşırır ve onlar filleri zapt edeceğim derken, fillerin peşi sıra Tuğluk askerlerinin üzerine giden Timur, askerlerine bir emir daha verir "şimdi oklarınızla, var gücünüzle saldırın.." Tuğluk askerlerinin üzerine ok yağar, Timur'un savaşı 1 saat gibi kısa bir sürede aldığı söylenir..Filleri de yanında götürür..Onlar da artık Timur'un ordu mensubudur..

Üstünden 4 yıl gibi bir süre geçer, Timur Asya'da, Doğu'da oldukça güç kazanmıştır, batıya da ilerlerse diye Osmanlı gibi devletlere büyük endişe verir..Sıra Ankara Savaşı’na gelir, bu sefer karşısında Yıldırım vardır, filleri savaş meydanının etrafına savaştan önce gizlice yerleştirirler ve savaş vakti geldiğinde hiçbir şeyden haberi olmayan yeniçerilerin üzerine salarlar, bunu beklemeyen Osmanlı ordusu her ne kadar yoğun ok atışına tutsa da fillerle mücadele edemez ve şaşkınlık içinde yenilir..

Gerisi Yıldırım’ın kısa bir süre sonra ölmesi ve "yeni padişah kim olacak" diye birbirini yiyen Osmanlı'nın fethe kadar ki kardeş kavgasıdır..

Osmanlı'nın sonraki dönemlerinde de filler söz konusu olduğunda lojistik olarak güç bulmuşlar, Anadolu'ya getirmeyi ya da orduya almayı maliyetli bularak, uzak durmuşlar..
Tarihte Timur'umuz olsa da, filleri Anadolu'da değil, ya Asya’da görürüz, ya da Afrika..

Afrika’da olanlar da, aslında bize çok uzak yerlerde değildir, Akdeniz’in ucunda Atlas Dağı bölgesi olarak da geçen Kuzey Afrika’da..

Şimdi gelelim Kuzey Afrika’ya, Atlas Dağı’nın hikayesinin Titan Atlas’tan geldiği söylenir..Önce göğü sırtlamakla cezalandırılmıştır, sonra o cezadan peygamberlik çıkarmıştır..Derin uzay bilgisi, astronomi ve yıldızlar üzerine görüşleriyle ve öngörüleriyle bir 'rehbere' dönüşmüştür..Perseus Medusa'nın başını almakla görevlendirildiğinde, Atlas bir öngörü de onun için bulunmuştur, "Perseus Kutsal Hesperides Bahçesi'nden altın elma yiyecek" demiştir; bahçe ve elmalar karanlık tarafın, gecenin, ölümün, Hades Evi'nin mülküdür, Güneş'in battığı 'sınır' bir yerdedir, başını Nyx'in kızları, gecenin perileri ve bir ejderha korur, meyvelerin sadece zenginlik değeri değil, ölüme karşı güç ve direnç verme özelliği de vardır, Perseus'un çalacak olması gerginliğe sebep olur..
Ben bahçenin yerinin hala İngiltere olduğunu düşünüyorum..

Perseus'un Atlas'ın öngörüsüyle önüne çıkılmasına sinirlendiği ve görevini başarıp, Medusa'nın başını aldıktan sonra, onun bakanı taşa çeviren başını kullanarak, Atlas'ı da, Atlas Dağı'na çevirdiği söylenir..Güya Titanlar ölemezler ama dönüşürler, Titan Atlas'ın Kuzey Afrika'daki bu dağa dönüştüğü söylenir..
Kimisi bu durumu, "Perseus onu cezalandırmaktan öte, dağa çevirerek o ağır göğü sırtlama cezasından özgürleştirdi.." diye yorumlar..

Ben yukarıdaki antik aile ağacını Hıdırellez’de hazırlamıştım, Atlas’ın bir nymph olan su perisi eşi vardır, Pleione, ve 7 meşhur Pleiades kızı, onlar da su perileridir, dağ perileri olarak..En büyük kızları, Mayıs ayının adının da ondan geldiği söylenen Maia’dır..Zeus’un eşlerinden birisidir, Hermes’in de babasıdır (Merkür)
Daha sonra arkadan gelen 2 kız kardeş de Zeus'un eşleri arasına girmiştir, Electra ve Taygate..Electra Truva'da karşınıza çıkar..Çingeneler Zamanı..
En ilginçlerinden bir tanesi en küçük olan Merope'tur, eş olarak bir Titan'ı ya da tanrıyı değil, ölümlü Sisifos'u seçmiçtir, tercihi ortalığı karıştırmıştır..

Ben en önce bu aile soyunda anneleri olan Pleione'a neden Aethra dediğimi tekrar söyleyim, çünkü biz Hıdır-Ellez'e Hızır deriz, 'Eder’lezi..
O ‘eter’, aethra, eder ve benzeri ses heceleri antik zamanlarda ‘ışık’,  ‘aydınlık’, 'melek' gibi olanlar için kullanılır..
Antik konuşma dilinde d-j-z seslerinde geçiş vardır..
Eder-ıtır-hızır..
‘Ter’ de örneğin ‘su’ için kullanılır..
( Ter atmak deriz, dere deriz, tereyağı deriz..)

Baharda yağan yağmurların, sevgi, şifa, hayat, güzellik, iyilik notlarını yağdırdığını düşünüyorum, her yağmur damlası bir hayattır..
( son bulut bükücülerin teknolojilerinden gelenler değil, doğal olanları )..

Burada Atlas'ın diğer kızları da devreye girer, Hyades Perileri..
Onlar da Atlas'ın su perisi kızlarıdır, güya dökülen küçük kardeşleri için tuttukları matemin gözyaşlarıdır..Londra'nın göbeğindeki Hyde Park'a bir de buradan bakın istedim..'Hyde' kelime olarak İngilizce'de "bir ailenin mülkü olan arazi" anlamına da geliyormuş..Bizde, Ege'deki Sart Çayı'nın adının bir zamanlar Hyda olduğu söylenir, Lidya'daki ticaret zamanı Sardes'ten Sart kalmıştır..
Eskiden antik Pers Kral ticaret yolunun batı ucu'ymuş..

Hıdır-Ellez’in de Hızır ve İlyas’tan önce, Pleiades peri kardeşlere dayandığını düşünüyorum..
'El' ve 'le’z sesleri de Venüs’e aittir, ‘melek’ gibi olanları sembolize eder..

Hem anne Pleione/Aethra, hem Pleiades kızları oldukça anaçtır, sizi korurlar, dadılık ederler..Çobanlar gibi..Hem de Boğa olan Venüs’ün ayıdır…
Cennetin mum kokulu kadınları..
Antik Yunan’da ‘animagus’ dönüşümleri diyeceğim ( Harry Potter'da kullanılan terimden daha uygun bir tabir bulamadım bu durum için ), animagusları ‘beyaz kumru’ olarak tarif edilir..

Dede dağ gibi Iapetus'tur, baba dağ gibi Atlas, 7 Pleiades kız kardeş için de gözünüzün önüne sembolik olarak 7 sıra tepeli dağlar ve o tepelerde yaşayan dağ perileri getirin derler..

Antik Yunan’da yaşadıkları coğrafya farklı olsa bile, benim de aklıma hep ya Toros’lar gelir, ya Yeditepe İstanbul..Orada da sinema tarihimizde çok ilginç bir yapım karşımıza çıkar, Yıldıztepe filmi..Yeşilçam versiyonunda Fatma Girik oynar hatta, sonradan çekilen versiyonunda henüz çok genç Özge Özberk..Biz yıldızları zaten ışığı, aydınlığı tarif etmek için kullanırız, bu filmin adı da 'Yıldızpark’ımız gibi, ‘Yıldız’tepe’dir..
( Linkte Hermes'i ve bu filmi daha önce anlatmıştım, bazı bilgiler tekrara girse de, hangi metni kim okur bilemediğim için, tekrar anlatıyorum..)

Filmin özeti nedir, Yıldıztepe’de bir aile yaşamaktadır, ama aile içinde çok derin bir yas vardır, küçük kardeşlerini kaybetmişlerdir ve bir daha yastan çıkamamışlardır..Bir gün adı gibi sevgi dolu bir kız çocuğu gelir, bütün o matemi dağıtır, onlara tekrar ‘hayat’ verir..

Bu Plaeides kız kardeşlerin hikayesidir..Rivayete göre bir de küçük erkek kardeşleri vardır, Hyas, ama onu ormanda avlanırken bir ‘yılan’ öldürmüştür..Kardeşlerine de o kadar bağlıdırlar ki, ister Pleiades olanlar olsun, ister Hyades olanları, deyim yerindeyse ölenle ölmüşlerdir, Hyas’ın ölümünü aşamamışlardır, yastan çıkamamışlardır..
Dilimizdeki yas kelimesinin ve Hyas adının benzerliği..

Doğamızdaki filler, Atlas'ın çocuklarından gelmektedir, 7'sinin Pleiades kız kardeşleri temsil ettiğini düşünüyorum, nasıl 7 fili hep sırayla dizersiniz, o 7 kız kardeşi öyle düşünün, kaybettikleri bir diğer küçük fil Hyas'tır..

Bize onun hazin hikayesini Küçük Prens hatırlatır..Yıldıztepe'deki yapımlarda bizi aydınlatan bir kız çocuğudur, Aziz-Exupery'nin eserinde olur sana Küçük Prens..Türk edebiyatında "Hişt, Hişt" öyküsüyle Prens Adaları'nın Küçük Prensi Sait Faik Abasıyanık..

Hyas'ı ormanda avlanırken bir yılan yaralamıştır..
Muhtemelen yılanınki ‘kuyruk acısı'dır! Yılanların psikolojisi genelde 'kuyruk-acısı-intikamı' üzerinedir ve sizi 'yılan hikayesi' dönecek 'kurban-katil' denklemlerinin içine çekmek isterler..

Ormanda küçük Hyas ne yaşadıysa, yılana kuyruk acısı verdiği belli..

Yılan da karşınıza çıkarsa, bunu hem felsefi, hem mitolojik, hem fiziki/uzay, hem motif olarak söylüyorum, ‘yeraltını’ sembolize ederler, ölümü sembolize ederler; bu bir yandan hayatın devamlılığı için fiziki bir gerekliliktir, zaten Kuzey-Düğümü ve Güney-Düğümü arasındaki kuvvet kanunu da öyledir, fiziki gerekliliktir, ama bir yandan da ölüş şeklinize göre, kaza karakteristiğinize göre, nasıl bir Şeytanlığa kurban gittiğinizi de söyler..

Eğer Medusa gibi oldukça Sırlar Alemi'nin Kraliçe'si bir yılan-başla karşı karşıyaysanız, öylesi bir narsisistlikle karşı karşıyaysanız, ( ya da haset ve fesat ), sizi,
-ya ‘taş’ ederler -bu hasta yargı dünyaları ve sivri dilleriyle sizi taşlamak da olabilir-, hayatınız 'donup' kalır,
-ya da kıyameti koparırlar,
-ya başınıza taş yağar -hatta yağıyordur ama Jupiter sizi koruyordur, tabi nereye kadar ve ne boyutta-,
-ya toksiklerdir, patolojiklerdir, mikropluk ederler, ister psikolojik, ister biyolojik olarak hastalıklara sebep olurlar,
-ya da yanarsınız, sizi ‘yakarlar’ ne yazık ki..Özellikle de 'ahlak bekçiliği' söz konusu olduğunda..

Her zaman size "bir şeye Şeytanlık sirayet ederse 'disleksi' sonuç verir" diyorum, eğer yangın büyükse, kıyamet büyükse, mikropluk büyükse, Buz Devri nasıl ve niye yaşanmıştır bir daha düşünün..
6. His ( The 6th Sense ) filmindeki çocuk bile bir hayalete denk geldiğinde buz keser, o detay oldukça bilgedir..

Ve Hesperides Bahçesi'ndeki 'altın elmaların başını bekleyen ejderha'yı tekrar düşünün..

Kendilerinin de Sırlar Alemi'nde en büyük dramları budur, yanmışlardır ve tatlı suya taparlar, genel olarak birçok güç kaynağına taparlar ve isterler, Güneş gibi, suysa en derin yaralarıdır..
Patojen-mantar psikolojisi..
Ağaçların ıslak, nemli Kuzey taraflarını neden hemen küflü mantarlar sarar, ya da ıslak ahşap yüzeyleri..Bir de buradan düşünün..
"Ayaklar baş olsun, Kuzey'deki buz ve tuz/kemik bizim olsun..Bir daha yanmayalım, acı çekmeyelim, kendimizi 'garantiye' alalım.."
Onu kazanabilmek için de haksızlığa ihtiyaçları vardır, çünkü Karanlık-Güney-Düğümü, Sırlar Alemi, 'fiziken' siz 'haksızlık' yaptığınızda 'hak' bulur, eline öyle koz geçer, ayakları baş etmelerinin yolu budur..

Birileri bu yeryüzünde kendini 'garantiye' almak için bir şeylere 'çöküyorsa', Şeytani bir psikolojiye kapılmıştır..

Yılanların yaşadığı kuyruk acısı, 'keskin' aletlerden korkmak, kaçınmak üzerineyse; yılanların kurbanları da genelde taşlanmış olmaktan, taşa kesmekten, ‘yanmak’tan mağdurdur..

Benim karşıma 6 yıldır yılan başlı ‘Medusa’ çıktı desek ( adı bir tek bu değil, populer olan bu diye karşımdaki Şeytani karakteri tarif etmek için kullandım, isterseniz Şahmaran diyin ), magmada yanan taşa kestim..

Hyas da ‘kömür’ olmuştur..
k'ömür'..
Yunanca'da kömüre, 'karvuno' denirmiş; 'vuno' da 'dağ' demek, kar sesiyse çarpışma gibi bir olay yaşanırsa, tepki belirtisi olarak kullanılırmış, mesela "kaaar, vurdu birbirine" gibi, ya da kargaların çıkardığı 'kra','kar' gibi sesleri tariflemek için de kullanılırmış ve uğursuzluk getireceğine inanılırmış..
Ayrıca Yunanca'da, 'hyetos', 'yağmur' anlamına gelmekteymiş, kız kardeşleri Hyas için ne kadar ağladılarsa..
( Bir de bana çok tuhaf geliyor, Gülten Dayıoğlu'nun Ölümsüz Ece eserinde hiç unutmuyorum, Ece bir hayatında Libya'ya da gitmiştir ve oradaki kadınların bir cenazeleri olduğunda günlerce 'ağlama töreni' düzenlediklerini gözlemlemiştir..Libya da coğrafya olarak Kuzey Afrika'da, Atlas Dağı'nın doğusunda bir Akdeniz ülkesidir..)

Hyades perilerinin döktüğü gözyaşlarını ve Sart Çayı'nı, Şarap Tanrısı Dionysus'un bile çaya neden hayat pınarı dediğini, baharda yağan hayat yağmurlarını bir daha düşünün şimdi..
Yanmış bir kardeşlerinin acısını dindirmek istiyor olabilirler mi?
Anadolu coğrafyasındaki 'kömür' yataklarını bir daha düşünün şimdi..
Kasım ayında neden önce bir 'pastırma' sıcağı denilen bir sıcak hava dalgası yaşayıp, akabinde 'güze' ve 'soğuk kışa' giriş yaptığımızı..

( Ve siz zaten hikayesi yanmak olan bir madeni hiçbir istatistik gözetmeden yakarsanız, sizi yeraltının mikropluğundan kim koruyacaktır?
Bozulan doğa'nın dengesini nasıl iyileştireceksiniz?
Yeraltına göz dikmeden önce, sizlere zaten 'bereket' için verilmiş Yengeç Dönencesi vergisi tarımcılığı ve hayvancılığı ve el emeğine girecek üretimleri düşünün..Sabırlı ve düşünceli hareket etmeyi düşünün, o sabrı koruyabilmek için de, omurgalı, ne yaptığını bilen, toprağını, tarihini tanıyan, değerden anlayan idareciler seçmeyi..
Zaten sahip olduğumuz bilgeliği kaybettiriyorlar..
Topraklarını çöl etmiş tırtıkçı-fare-kafalara uyarak..
Kendilerine bir hayırları var gibi görünüyor mu? )

Burası çok daha ilginçleşiyor, çünkü burada karşıma ‘fil’in kelime olarak Türkçe’ye nasıl geçtiğini araştırırken Orçun Ünal’ın daha henüz yayınlanmış bir makalesi çıktı: "Bir Kez Daha Eski Türkçe, Yana,Yanan, Yagan, Fil kelimesinin Etimolojisi Üzerine.."

Makale özetle fil kelimesinin 'Çin’ceden geçtiğini söylese de, ben makaleyi Delhi’den, Timur’dan, Hindistan’dan, Moğollar’dan ya da Memlüklerden hiç bahsetmemesi üzerine eksik buluyorum..

Çünkü şimdi en başta anlattığım Timur’un Delhi’de yaptığı savaşı tekrar düşünün..Timur askerlerine “fillerin üzerine ‘ateşli’ develerle gidin” derken, ateşin filleri ‘dağıtacağını’ biliyordur..
Çünkü ateş ve yanmak, fillerin en antik acısıdır..

Makale fil kelimesinin, Çin’cedeki zan-gan seslerinden geldiğini özetlese de, Asya ve Balkanlardaki dilleri ve kelimelerin geçtiği eski metinleri de içine katarak, baştan 'yanan' ve 'yağan' kelimesine benzer seslerle girer, yer yer ‘dağ sırtı’, ‘tavşan’ kelimesi gibi başka kelimelerde de benzer harf değişimleri olduğunu gösterir, hatta ‘dingil’ kelimesi, ‘makas’ı işaret eden 'teyel' gibi sesleri bile Moğolca'dan benzer bir sesler ve ses değişimleri kümesi içinde inceleyebileceğimizi gösterir, bir yerde 'başı beyaz karga' kelimesine denk gelirsiniz, 'kumru' olmasın o..
Makalede yok yok..

Orçun Bey ne yaptığını biliyor mu bilmiyorum, ama DESTAN yazmış..
HYAS DESTANI..
Küçük Prens bunu beğendi <3

( Ayrıca Orçun Bey makalede Moğolca'da nadiren görülen n-g sesindeki geçişlere kelime örneği verirken, 'makasın' karşımıza çıkması da bir başka açıdan oldukça ilginç, tengely->teyeli.. Antik Yunan'da 'Kader' kardeşler vardır, 3 tanedirler, Clotho, Lachesis, Atropos..Atropos'u Azrail gibi düşünebilirsiniz, ama tam olarak aynı değillerdir..Azrail doğrudan tanrıya hizmet eder, canı tanrının aldığı inancı vardır, yani ölüme de tanrı karar veriyordur, Azrail görevi gereği onun için can almaya gelendir, hayat ağacından yaprağınız düşüyordur..
'Kader' üçlemesinde ise, Zeki Demirkubuz filminin adı gibi oldu, rivayete göre siz doğmadan önce Clotho hayatınız üzerine bir ip makarası sallar, Lachesis ipin uzunluğuna karar verir, yani yaşayacağınız hayattan bağımsız olarak bu sadece 'ömür süreniz' üzerine bir mekanizmadır, Atropos da ipi bir yerden keser, Atropos ipi nereden kestiyse, bitmiştir, geri dönüşü yok, ömrünüz o kadar..Yani daha duygusuz ve tanrının bile karışmadığı, tamamen 3 kardeşin karar verdiği, yaşam süresi üzerine bir 'myth'tir..Atropos makasıyla Hyas'ın ipini kesmiştir ve geri dönüşü olmamıştır da diyebiliriz..'makas' motifini bir de böyle düşünün..)

Eski insanların astronomiyi ve yıldızları sizden daha iyi anladığını, çünkü tarihe ve uzaya sizden daha yakın olduklarını da anlamanızı isterim..

O zaman burada astronomiden bir detay daha girelim, Antik Türk kültüründe yeni yıl 21 Mart'tan başlar..Yeni yılı 21 Mart aldığınızda, Yay burcu 8. dilime denk düşüyor..Temsilcisinin Jupiter olduğunu düşünürsek, burada bir dil bilgisi de Farsça'dan denk getirin, 'yay'a zemberek denir, jupiter 'zaman çarkı' memuru pozisyonunda bir gezegeni işaret ediyor..
Zaman verici de olabilirsiniz, zaman alıcı da..
Tavşanlar size hayat ve zaman kazandırırsa, yılanlar da götürür..

Pandora'nın kutusu'ysa Saturn'dedir..( Yine Iapetus'un oğullarından bir diğeri..)

Taşlı, çomaklı ahlak bekçiliği ile yargılamayı, ve yargıçlığı, hak anlayışını, narsisist bir egoyla kişiselleştirenleri Saturn'ün Sırlar Alemi, yeraltı konseyi olarak düşünün..
Uranüs nasıl 7 katlı gökkubbenin, cennetin temsilidir, Hak'kın matematiğidir; Satürn de 'yeraltı'nın yargıçları..
7 halkasını, yerin 7 kat dibinde gibi düşünün, ve 7 kapısı, 7 otorite olduğunu düşünün..
Gılgamış Destanı'nda da 7 Sedir Ağacı olarak geçer..
Ayaklar baş olursa, onların 40-Satır devri başlar..  

Alice Harikalar Diyarı'nda yanında saatiyle bir tavşan vardır..
Bir diğeri çocukluk kahramanım Beatrix Potter'ın Peter Rabbit'idir..
Heide'de dağ çobanı karakterin adı Peter'dır..
Çobanlar, dağlar, koruma ve p,t,r sesleri tekrar tekrar karşımıza gelir..

Metni bitirirken bu hayatta en sevdiğim eserlerden biri olan Yeditepe İstanbul'la bitirmeye karar verdim..
Madem Yıldıztepe'den bahsettik, dizide de mahalleye bir anda bir kadın ve genç sanatçı kız çocuğu gelir, öyle de bir hayat mücadelesi vardır ki, bütün mahallelinin içini kıpırdatır, kendine getirir, ortaya ERDEMLİ ve GÖRKEMLİ DEV BİR TİYATRO ESERİ çıkar..
Orada da hepimizi can evinden vuran Uğur Polat'ın oynadığı Ali'dir..
Gölgesizlerin yargısı yüzünden, 'heyular' içinde sessizliğe kapılıp gitmiştir, desen ki o da bir Hyas'tır ve Olcay aklının bütün çarklarını değiştirir..
O da hayata teşekkür eder, "hayat, seni seviyorum..bizim eve gönderdiğin kiracılar için..vücudumun aklımın, kırık, çatlak yerlerini onlarla doldurduğun için..beni sakat bırakan hayat, seni seviyorum.."

Sevgilerimle,
Maraşlı Zoey

On the events of

I’m not writing to urge any flags or alert someone 🚩

But...

Just open your eyes about realities..

Because some are insisting to follow great mistakes..

If you are under a ‘dark’ influence, you may think that “you’re writing a history, and you’re doing great in historical way..”

It’s one of the biggest pyschological trap of the dark side..I’ll tell ‘watch out’ please…

In Turkish, we don’t say that “distinguish the white and black from each other”, instead, we say “distinguish the apple and pear from each other”

This world isn’t stabile for ages..

Don’t make it more unstable in unbearable way…

It’s your world, you’ll be responsible from the chaos and order..

There could be tones of ways to start a technological new age...

Why insects?

Why flies?

Why like vampire psychology when it comes to the consuming?

Why chasing the private personal datas like Secrets’ gins?

Why chasing the water and energy supplies like parasites?

Why this much hate, war, weapon, killing act, toxicity, etc. in the air?

Why this much competition, narcisisism, inferiority complex, and urging for ‘ownership’?

You know 'Voldemort' urges his followers to 'owe' something due to his fears and deep anxieties on being locked to Azkaban forever..
Like think that he's playing his cards to make you owe something, when you play in selfish way to get that thing, you'll be working for the dark side, he will find right, they'll be gaining from your attitude..

And how much toxic you're, that much door will be to the toxic, dark side...
Like your body will be the slaves of microbes..
Your life term will be the slaves of dark ones..
They'll consume you from bottom to top, until the end..

There won't be reality..

If something is coming from dark side, the very first thing they will be targeting your realities to brake the connection between healthy decision mechanism and ill one..

How much dark they're, they will be that much unrealistic, silicon, plastic, inorganic, whatever..not sustainable organically...and I'm not using these terms in the way democrats are using today..

I'm not a democrat, be realistic...  

This world is ‘one’ body (!)

It doesn’t matter if you’re living in the liver part, or heart, or brain, or kidneys..

This is also the same for imigrations..If you're a 'kidney' cell, what are you doing in the 'brain' for example?

Or if you are a heart vein, what are you doing with killing liver function?

It’s one body (!)

Put that a side, it’s the body of the Mother Nature (!)

It doesn’t make any sense if you consume the lungs in the most vampire way or toxic way to live a ‘kingship’ in the kidneys..For example…

It doesn’t make any sense when you brake the heart of the body in ill way, on purpose, when you live in the stomach part of that one body..For example…

It doesn’t make any sense…

It’s just one body in a whole way (!)

And dark ones will always be the ‘fake’ ones..

They won’t give you or serve you a sustainable solution or a sustainable future..

They’re the opposite; they’re for the revenge of the past..So, they aren’t futuristic even (!)

Mostly they’re for ‘karma’ in ill way…

In healthy way, karma is good, it’s good for self-criticism and the key point for healthy sustainability..

In ill way, dark karma is consuming your lives and your world...
They are using your fears and anxieties against you..

It's not democracy..

It can't be a tool of democracy (!)

Don’t be a 'dark fly' on another human life like vampires..

And please don’t generalize it..

I’m not targeting any species…

Kind regards,
Zoey

( I chose Sirius Black for this title, because my birthday is the same with Garry Oldman and Sirius is in my heart...)

Right now maybe my descriptions will sound a bit 'solid', but I'll continue using these terms and adjactives to be understood from the perspective of physics..

I won't call capitalist economies as 'capitalist' anymore for example..
They're anxious-economies. They're coming from some's anxiety, they're working for anxiety and they're producing anxious individuals, stressful lifestyle..

Everyone wants to have a standart, livable life and to do something good, but the effort is always going to feeding the anxiety in the deepest part, like an invisible hunger fig tree which is eating you from inside, and on the other hand, in a 'dyslexia' way, noone is feeling fulfilled and noone is feeling they're 'there'..

Put that aside, you're losing the game..

First of all, 'Anxiety' isn't an abstract term (!)
Psychology isn't something abstract (!)
Psychology is directly the core of physics, it's one of the main element of it..
Which means: it's the basic real reality..
Everything has a psychology, it's their programme, it's their mathematic, it's their nature and this is space..
So you can't approach to psychology as something abstract..
It's causing everything..

Second, in these anxious economies, anxiety turns an alive monstrous personality..
You know it's alive and one of a kind..
That fig tree is biggering and It starts overing the governing too, and starts shaping everyone's actions and those actions are feeding the darkness more..
Because anxiety relates to the dark-physics..

I prefer to call them in this way, they're dark..Their stars are dark, their programme is on keeping dark side, their aim is to make the dark side as the 'head' side, to be able to rule in which way they want, and to run away from their underground sentence..

( The Stary-North Side, honorable and mindful side, is doing everything to protect you.. )

Anxiety is working for dark side of space, underground side of nature..

In here, I'm calling this world as Pacman World..

Everyone is eating each other, everyone is playing to eat from each other's right, you're also battling with invisible threatens, wellness is melting away, civilisation is melting away, even the richest ones are becoming unsettled, peaceless, also doing 'ugly', they're giving toxic decisions, whatever..
BUT, everyone is good people right..
Pacman is a hero literally..
I laughed out loud here..
Thanks to the video about executive dysfuntion in duck way..This is from that video..
Duck is still good duck..

And it's not executive dysfuntion by the way, stop blaming yourself..

The head-mindset, you know the leadering mathematic, will always be the main determiner..

What is the determiner's decision mechanism or main attitude will be your pyschological battle..

Everything is busying you..You're too busy..It's not your dysfuntion, it's the dysfunction of techno-economy since the beginning..
I'm not telling that they're doing it on purpose, that's the point, they played their cards in inconsistent way to change the code of civilisation, they used their mathematics in dark way, once they did, it started, and it's your new pit anymore..

They're pushing to normalise it, they're pushing to make it new standart, you're pushing yourself to make it..  

So, if I'm writing these articles, be realistic..

I'll continue to explain the pyschology of physics..

Best regards,
Zoey

So, for now, I'm just opening the first page to talk about how did this world end up with today's condition..
Later, part by part, layer by layer, my voice will be more understandable..

Don't quit when something touchs to your nerves, it will..
That's the point..

I can't talk about everything in one page at one time..
Also the knowledge is layered and in branches..

It's piling up, but it doesn't mean that you're always in progress..

So a global organisation and understanding is needed here..

The diagnosis of your world is: 'chronic fatigue syndrome'..

It's not only a neuro-immune disorder in medicine, this is the diagnosis of your world and human history..

Now, you're crashing and crashing..

For the progress and changing the condition into an 'endurable' future, you should understand  the characteristics of the diagnosis..

And how does your decision mechanism affects the machine of your solar system and of course directly your nature and your world...

Attitude may change ( and it should ), but the truths of physics can't..

I'll tell again that I graduated from the architectural faculty, and English isn't my native language, also I'm not an academician, nor a content creator on social media..

These are for humanism..
These are coming from my historical place in the human history..
I prefer Zoey in this reincarnation..

Once I wrote something in my diary from Andrew Ballantyne:

"System / Machine could be producing a desert from the forest. And while doing so, some may have good opportunities within the machine, and they may think they're doing great. They will be answering to the abstract logic of the system."

They want or let's say they need a place, and they're getting it..

So the issue is not occuring in the drama-queen'ing part of the life, it's the realistic results of the attitude..

Today, be realistic.. ( It will ask maturity..)

When it comes to the innocent side:
Everyone needs security.
Everyone wants to feel secured..

When it comes to the dark side:
First, the system is based on consumerism; it is not based on a productive mechanism.
Remember, "the machine is producing a desert from the forest."

So, this is not realistically a constructive or sustainable system.

It is physically destructive.

Without intending to, when you get a job or place in this system, you're getting a job to destroy.

There's no getting around it.

The head-mindset is what makes the mechanism work in certain ways...

And at this moment, the broken part of the machine is entering to the scene: quitting from the real physical rules (!)

Producing technology doesn't mean that you're doing something progressive in physics..

You should have the full capacity to understand everyone's psychology (mathematics) and nature.

Before being humane to all of it, you can't play with it (!)

First the honor of calculation should come, and understanding the price of your actions in a humane way..

It sounds like a cliché, but this is the basic step where they skip greatly on and on, due to their lazy mindset and weak backbone...

Real statistics will work for sustainability; private engineering will work for consumerism..

This is the visible side, the point is: the invisible pursuit of hate.

I'll continue...

With best regards,
Zoey

Sandelyeyle de olsa, 10 dk'lığına da olsa, dışarı çıkabilmemin üzerinden 5 yıl geçti..

Diğer kareler de, bu geçen süreçte doğum günü gibi, ziyaret gibi, özel bir gün olursa, eşimin beni sayıyla '2 dk.'lığına oturur pozisyona getirip, 2 dk'lığına da olsa gözlerimi açıp, kameraya poz verdirmesi..

"Bugünü çıkar, yarını yarın düşünürüz..Öğleni çıkar, akşamı sonra düşünürüz..Birkaç saat sonra daha iyi olur belki...Bugün iyi hissedebileceğin bir şey olsun..."

Son 2-3 aydır büyük bir gayretle beyin acıma ve krizlere rağmen tekrar eskisi gibi kıpırdanmaya çalışıyorum ( çünkü artık 7. yıla gidiyoruz, böyle bir şeye put gibi dayanmanız mümkün değil ), ama klavyenin arkasında, tıpkı bu karelerin görünmeyen yüzünde olduğu gibi, beynim aldığı her nefeste 'kor' bir 'taş' gibi; ve o 'taş' gibi 'yangını' hissetmeden yaşayabildiğiniz bir 'an' yok..

Önce canlı canlı yanıyorsunuz, sonra o yanan yerler kafatası kemiğine kadar taşa kesiyor; plastisite, yumuşaklık, nefes alabilmesi, esneklik, hareket edebilmek bir daha geri gelmiyor...
Geriye sadece 7/24 acı duymak, ağrılar ve engelli bir şekilde 'kesilmek' kalıyor...

Sadece beynin sürekli böyleyken yaşamaya çalışmanın 'manasızlığına' dayanamazsınız..
En önce onurunuz dayanmıyor..
7/24 şiddet içinde gülmeye, kendinizi yaşamaya çalıştığınızı, hayata dair ideallerinizi şiddet içinde sürdürmeye çalıştığınızı düşünün...
Maçı, duayla, sabırla, akılla ben kurtarmaya çalışıyorum..

30'uma kadar, çok yoğun şartlarda çalıştığım zamanlarda dahi, bir gün olsun başı bile ağrımamış ve hiçbir hastalık geçmişi olmayan ben..
Ailemizde de yok..

Fizik konusunda birilerini en üst perdeden uyarmaya çalışıyorsam...

Benim bedenimin yaşadıklarının şu an doğanın yaşadıklarından farkı yok..
Şu an uzayınızın kondisyonu da bu..
Örneğin, benim şu an kalbim disotonomiden üç buçuk atıyorsa, bu sadece benim teşhisim değil, Güneş de şu an disotonomik ve üç buçuk atıyor..

Adı da iklim krizi değil, adı: cehennem..
Böylesi bir yangın ancak cehennemde olur...
Bu kadar kendini bir şey sanarak dehşet saçan bencil, ancak cehennemde olur..

Teşhisi doğru koyun...

Sebebi de en önce: artık bu çağda herkesin bilinçlenmiş olması gerekirken, esas onların tedavi görmesi gerekirken, birilerinin hala 'narsisist' karaktersizleri 'çok özel' bulması, onları baş etmek ve artık o kafalarında nasıl bir heyula ile yaşıyorlarsa, o heyula içinde bu patolojiklere hak verip, onlara güç kaynağı oluyor, onların hasta egolarına hizmet ediyor oluşu..

Bireysel ilişkiler beni ilgilendirmiyor, özel hayat, ama sizin beslediğiniz ya da birilerinin beslediği diyim, bu sadistler durdurduğu yerde durmuyor, o sadistliği birilerinden çıkartıyor, sıkıntı orada...

Kaldı ki benim örneğimde, kadın, partnerine de oldukça sadist davranıyor, önümüzde yaşanmış çok örnek var..
Şakası yok yani..
Katil ruhlular..

Beni bu boyutta hasta ettiyse, karşımdaki şahsın, ikiyüzlü bir şekilde içinde tuttuğu sadistliğin boyutunu bir düşünün (!)

Benden neyi çıkarmış di'mi?
S.pıkça güttüğü zihniyeti, art niyeti neymiş ki öyle, aşağılık kompleksinin boyutu neymiş ki öyle, beni magma'ya kadar aşağı çekmiş, hayatıma bu boyutta kast etmiş..

Kendi seviyeleri de şu mesajlar..

Bu parti mesajlarının kısa bir özeti:
Beni hasta eden insanın, ben bir kere bile böyle temenni içeren mesaj almamışken, sizi özellikle rahatsız etsin diye 'ikiyüzlülükle' canım'lı cicim'li, kalpli emojili, arkasından yıllarca bizzat kendisinin nefret söyleminde bulunduğu insanla, siz günü bile zor çıkarırken ne güzel 'partilediğini' gösterme yarışı..

Bu ikiyüzlülüğünün arkasında kendisine ait sinsice düşünülmüş ve planlanmış başka detaylar da var, girmiyorum bile..

Ben bu insanlardan değilim (!)
40 yıl geçse aklınıza gelmeyecek uğraşlar (!)
Aklınız almıyor nasıl böyle olabilirler..
Anlık bile yapmıyor; haftalarca, hatta aylarca kurulmuş, hasta olduğunu bildiği bir insana planlayarak yapıyor bunu..

Maşa olan kocaları düşünsün (!)

Yazdığınız son şey Mart 2020'den beri ne kadar ağır bir sağlık mücadelesi verdiğiniz...
O son mesajlaşma da şahsın narsisist tacizi yüzünden yaşanıyor...
Tacizinin ve daha da engelli hale getirmesinin üstünden 1.5 yıl geçiyor olacak, ben bir kere bile böyle bir mesaj ya da telefon almamışken, onlar planlayarak bunları yapıyor olacaklar (!) Biz neler yaşıyoruz bu arada..Ne partisi..

Aralarda yıllar geçiyor...

Yandaki test sonucu da, zehir zemberekliği ile bedenimi nasıl bir cehenneme soktuğunun belgesi (!)
Son yaptığım şey Şubat 2020 sonu, bütün iyi niyetimle bu insanın doğum gününü kutlamaya çalışmaktı...
Gerisine söz dayanmıyor..

Kimse de size benim kadar iyi niyet göstermiş ve sabretmiş olamaz (!)

Gelmişsiniz 4000 yıllık periyodun sonuna, bu Dünya'nın göçemeyecekler listesi, yeraltı listesi, yeniden oluşturuluyor; bunların da bu sinsilikle, sadistlikle nereye gideceğini söylememe gerek yok sanırım (!)
Ben bu insanlara hakkımı helal etmiyorum (!)
Artık neredeyse 9 yıl olacak, hayatıma, bedenime, ruhuma verdikleri maddi-manevi zararın haddi hesabı yok...

Yusuf da ne demek bilin..Ben kimsenin enayi uşağı, malı mülkü değilim, kimseye de yalakalık olsun diye bu Dünya'ya gelmedim (!)

Bu test sonucuna 5.5 yıl sonra ulaşacağım, yer ayağımın altından kayacak...

Başka yaşattığı şeyler de var, hep ben taşıyorum..
Yıllardır insanlık kazansın diye diye...Hepsi bana psikolojik ve fiziksel şiddete girecek şekilde geri dönüyor...Beraber partilediği insan da cabası..Sebep oldukları enfeksiyon yüzünden eline düştüğüm doktorların yaşattıkları da cabası (!)
Cehennemsiniz (!)

Bu hayatta bana en ağır gelebilecek şey herhalde 'mızıkçılık' yaptığımın söylenmesi olur; çünkü insan onuruyla yaşar dersek, yaradılışıma en ters şey söylenmiş olur herhalde..

5 damla sütten fazlasını emmemiş, ağlamamış, materyalistliğin, art niyetin, anti-tezi olarak gururuyla dünyaya gelmiş çocuk..
Anne karnındayken bile aylarca 'sakin' ve 'hareketsiz' durup, o karına özellikle hiç dokunmamışım; öylesi bir olgunluk ve saygı gösterebiliyorken..

Hiçbir zaman hastalık sürecinde yaşadıklarımı paylaşıma açmak düşüncesinde olmadım, hatta hastalığın ilk zamanlarında henüz durumum varken, yer yer hala 'anonim' olduğum platformlarda paylaşmaya çalıştığım konular oluyordu, kendime getirmezdim lafı bile..

Sonra çok kısa süre içerisinde 'tamamen engelli' hale geldim, gerisine de söz dayanmıyor..

İnsanlık namına, söylenmesi gerekeni iletmek istediğim şeyler oluyor, tarzı, dili umurumda değil..

'Ölüm'ün gerçekliğini en iyi şekilde biliyorsunuzdur ( bunu fizik ve felsefeyi de içine katarak genişçe söylüyorum), ölmeden önce söylemek istediğiniz şeyler vardır, ya da konuşacak bir şey yoktur..

Maneviyatını yaşamak başka şey, diliniz olmayan geometrilerde yoraçıkmak başka şey ( Türkçe'nin güzelliği )

Egoları olmayan, materyalist olmayan bir insan olmayı bir kenara koyarsak..

Hastalık..
Birkaç haftada bir böyleyiz..
Tedavi olduğu için değil, sürekli ona test, buna takviye, mücadele etmek durumunda kaldığım için..
Başka da hayat yok..
Bunu da atlatırsam, daha 'yeni' başlayacakmış (?!)
Kolumun bugünkü yeşil halini çekemem bile, ben de bakamıyorum, fotoğrafı haftasonundan..
Hemşire damarı bulamadığı için birkaç gün sonra tekrar gelecek..

Fotoğrafları elimden geldiğince 'blur'lamaya çalıştım, derdim böyle şeyleri sergilemek değil çünkü..
Bunlar da bir 'görsel' değil, bunları 6.5 yıldır yaşayan bir insanın her şeyi hisseden bedeni..

6.5 yıldır o iğneler sürekli bedeninize giriyor çıkıyor..
Bedenim delik deşik, ruhum paramparça..
Ağzımı her açışım bir ilaç..
Birileri "biz ne kral yaşıyoz bu hayatı" derken..
Ya da haksız kazançlarıyla bir şeyleri garantilediklerini sanarken..

Hastanede yaşadıklarım da yeni..Sesi tolere edemediğim için kulağımda kat kat kulaklık var, ışığı tolere edemediğim için gözlerimi açık tutamıyorum..
Gerekli olan enerjiyi karşılayamayacağımı bile bile, belki bir umut işe yarar çabası..
Her zaman gördüğüm bir destek de değil..

Çünkü, önce yıllarca hasta haklarım 'reddedilerek', kapıdan bile 'alınmadım', hatta daha da hasta edilip kapının önüne kondum; bugün de, örneğin o cihaz henüz deneysel gördükleri bir teknoloji, ama 6 sene sonra uyguladıkları için hiçbir işe yaramıyor..

Bu arada özel doktorlar, özel hastaneler, özel laboratuvarlar, özel eczaneler, özel ilaçlar..

Denek bedeni..
Neye sabrınız varsa..
Neye aklınız varsa..

Bir insandan bir şeye dayanmasını, 1 kere isteyebilirsiniz, 2 kere isteyebilirsiniz, nerdeyse 40 yıl, karşısına çıkan her senaryoda, her karakterde, her şeye hep onun bedeninin ve psikolojisinin dayanmasını kurgulayamazsınız (!)

Bir bedene ( hem de "bana dokunmayın, bakın ben de size dokunmuyorum, kimseye zararım yok" diyen bir bedene ), doğduğu günden beri aldığı her nefeste en üst perdeden 'şiddet' uygulayıp, "iyi hadi geçti gitti, bir şey yok, biz böyle" diyerek hiçbir şey 'olmamış' gibi sürdürmeyi ve sürdürmesini bekleyemezsiniz (!)

Narsisistlerin psikopatlık derecesi (!)

"Omelas'ın Bodrumundaki Çocuk" neymiş öyle di'mi..

Yıllar olmuş hastalara daha da zarar verdiklerini bildikleri ilaçları, sırf 'prosedür' olsun diye aylarca beklediğin randevuda bile bile iteliyorlar, başka da gördüğüm bir insanlık yok:

"Prosedür bu, başka da yapacağım bir şey yok" diyen çekiliyor kenara..

Herkesin 'yan etkisi' ile ben baş başa kalıyorum..

Doğduğumdan beri değişmeyen hikaye..

Duayla geldiğim bugünüm..

Bugün o yeşile çalan koluma bakmak bile istemiyorum, o kol çıktı artık benden..
Bir de hemşire soruyor "acıyor mu" diye..
Benden çıktı, sen ne yapıyorsan yap, işini gör, bitti de..

Bu beden artık benden çıktı çünkü..

Bugün şiddet, yarın şiddet, öteki gün berikinin 'uygun' gördüğü 'muamele'..

Durmadan haysiyetiyle oynayacaklar..

Mahremiyetimi de..

Utanmadan elden ele gezdirdikleri hayat mücadelem..

Bir yerden sonra, o en onurunuz olan bilgileri kaç 'gereksizin' gördüğü değil, her gereksizin kendine vakit istemesi, üstüne para bile istemesi, sanki hakkıymış ya da yeriymiş gibi sorguya tutması, siz'den talepkar olması, can pazarınızı daha da yıpratmaları koyuyor..

Arkalarına bile bakmadan, tam da bunun için şiddetle üstünüze kurulmak istemeleri, yeterince küçülttüklerine kani olurlarsa, sizi egolarına kullanmaya devam etmek istemeleri..

Sebep olduklarını, yaşattıklarını, davasını göremediğim konuşamadığım her gün içimde patlıyor..

Daha hala ben onlara 'hizmet' gösterecekmişim..
Egoları çok yüceymiş (?!)

Utanmadan hala şu bedene '..tünerek' muayene adı altında faydalanmanın derdinde olan ruh hastaları çıkacak..

Krize girdiğin kamusal alanda sana yardımcı olmaya değil, telefonunu çıkarıp, o halini kendi neyine malzeme etmek derdindeyse, önce üzerine kamera tutacak ruh hastaları olacak..

Gurur neydi (?)

Söyleyeceklerim her zaman birilerinin egosuna dokunacaktır, dokunacak olana dokunsun da zaten, hele ki davasını görmek isteyip de göremediklerim.. Ama karşılıklı iletişim kuramadan, bu kondisyonla yazabileceklerimden ortaya çıkan'dan çok daha farklı olur söylem..
Hangi birini yazayım konuşamadıktan sonra..

6.5 yıl önce başlayan mücadele, önce haftalar içinde yatağa bağımlı olmaktan, sonra çok kısa sürede beynimin canlı canlı yanmasına ( zaten hastalık aslında başından beri ilerliyor ama belli bir 'crash'i yaşamadan anlaşılmıyor, ona rağmen de hiçbir test, teşhisi yok..oysa en antik hastalıklardan birisi..doktorlar elinde resmi prosedür yoksa ilgilenmeyi reddediyor ), bir yandan %100 engelli hale geldiğim, bir yandan parmağımı bile hareket ettiremediğim bir cehenneme dönüştü..

Şu an öncelikle 'konuşamadığım', 'bakamadığım', 'dinleyemediğim' için insan içine çıkamıyorum..

Sadece acı duymak değil, "yemeği alabilir miyim" cümlesini kuramıyorum mesela, "yemeği ala.." diyorum, dilim dolaşıp kitlenecekmiş gibi oluyor, onun da her yanı yandı zaten, 24 saat içinde kurabildiğim tek cümle bu kalıyor: yemeği ala..

Hastalık canlı bir hastalık, şeytani bir karakteristiğe sahip, siz hareket ettikçe katlayarak kötülüyor, çünkü beyin bu, temel fonksiyonunu görüyor, düşünmek bile bir aktivite beyin için, o mecburen temel fonksiyonunu sürdürdükçe hastalık da ilerliyor..

Bu arada, enflamasyondan, sinir sisteminiz, özellikle small-fiber denilen sinir uçları, hasar da alıyor; ama onların iyileşmesi ve geri kondisyon kazanmanız için 'hareketsiz durmanız' gereken süreç de her 'crash' olduğunuzda, ya da 'kredinizi' geçecek şekilde her hareket ettiğinizde katlayarak uzuyor..

Yani bir yandan yapabildikleriniz kesilirken, bir yandan o engelde devam edeceğiniz süre uzuyor..Acısıyla beraber de cabası..

Eşik'ten ve sabır'dan anlamak bu yüzden çok kritik bu hastalıkta..

Hayat devam ettiği için mecburen hareket ettiğiniz durumlar oluyor, en basitinden hastalığın başlarında doktora gidip, dert anlatmak durumunda kalmak gibi ve kontrolden çıkıyor..

Zaten doktorlar da dahil birçok insan hastalığın karakteristiğini dinlemiyor bile (!)

Tacize ve şiddete girecek şekilde üzerinize geliyorlar (!)

Hem fiziken, hem de moral olarak daha da kötülüyorsunuz..

Hastalık kendi başına en ağırından şiddetken, bir de bu bi' akıllıların tacizlerine maruz kalıyorum ve onlara cevap vereceğim derken daha da iyileşemeyecek hale geliyorum, çektiğim şiddetin dozu da artıyor (!)

Yatak odamda üzerime 15 dk boyunca yürümüş bir 'terapist' bile var örneğin, Kraliyet Koleji'nde eğitimli psikolog (?!), o çok biliyormuş, beni 'zorla' '15 dk' konuşturup, 'bana günümü gösterecekmiş', çünkü ben m.lmışım, m.llığımdan 15 dk konuşmaya bile 'yapamıyorum' diyormuşum, beynim de oyuncak sünger zaten, acısı sahte (?!), yatak odamı ve hatta yatağımın içini basan bu psikolog kadın çok iyi biliyormuş, bana gösterecekmiş (!)

Aylarca çektiğim acıyı ve gün ortası kriz içinde uyumamı 2'ye katlayacak, ama 15 dk'nın sonunda 'kendisiyle gurur duyuyor olacak'..
Bana gelince de, benim bedenime gelince de, bu haldeyken bile birileri hala bu bedene şiddetle aşağılamaya kuruluyor olmuş olacak..

Adresime, kondisyonuma, onuruma kadar, hasta olmamı 'fırsat' bilip, eşime kadar taciz edenlere girmiyorum bile..

İlla benim bedenimin üzerine basacaklarmış, onlar kendini tatmin edecekmiş, ben onları tatmin edecekmişim (?!)

Konuşamadığım her gün yanlarına kalıyor sanıyorlar..

Susan herkes yanlarına bırakıyor sanıyorlar..

Psikopatlıklarıyla susturmak istedikleri herkes onları onaylamak zorunda sanıyorlar..

"Proseför Hartwig-Derembourg'a: İpek bir tülle demir bir kafes arasındaki farkı bilen seçkin bilginlerden birisi."
Dr. Jean-Charles Mardrus..

Ben ipek bir tüle düşüp, görünmez demirden kafeslerin içinde arafta kalanlardan biriydim..

Biriktirdiğim neler varsa yıllara dair..

*Gurur bilemek, bir hayatın içevurum yankısı olabilir..

*O çiğ taneleri doğacak birazdan..

*Adı Güneş'in yükseldiği yer'miş topraklarımın..Ondan mı hep gece?

*İnsan kendini nasıl gördüğü ile ilgili bir mesele..

*Böyle ağrılı gecelerde oldu zaten her ne olduysa..

*İstanbul yine dövüyorsun beni..Bütün ellerin dövüyor..Başlamadan bitişlerim ondan..

*Sen iyice gizlendin taşına toprağına bu şehrin, ya bir yolculuğa çıktın ya da henüzlerindesin..

*Bir tek ölünce hayat olduğu anlaşabilecek hayatlar var bu yeryüzünde..Ölünce arkasından "Aa, bak, yaşıyormuş ki ölebiliyor" diyecekler..Sırtında emaneten duran bir hırka, parmaklarında olamayan kadınlığının silinmiş ojeleri..Yapamadık Bruno Kaptan, toprağa bastı ayaklarımız, üzerimize örtülecek olan toprağa ve bir adım daha atamadık..


*Kadınlar.
Bir mutfağın içinde.
Ben dışındayım.
Mutfağın.
Ve kadınlar yanımdan tek tek geçip giriyor mutfağın içine.
Hepsi benden ve kadın hikayelerinden bir parça.
Onlar içeride çoğaldıkça ben siliniyorum.


*Çünkü ben seni sevdim, ondan şimdi bu yaşamak hevesim..


*Beklenmedik sokaklarından çıkıyordun İstanbul'un karşıma; istiyordum ki sevdam beni yalnız yakalasın, baş başa kalabilelim sonra..


*Kaç yerinden kırılıyor bir ejderha kanadı uçabilmek için..


*Benim ortaya koyduğum yüreği koyamıyordu, sanki kargalar yesin diye ortaya bırakmışım gibi, sanki o yüreği ve içindekileri önemsemiyorum..

*Bütün silahlar vurup indirse de aşağı, o kıyamasa..


*Kimin sözü olduğunu hatırlamıyorum, şöyle yazmışım bi' keresinde:
"Eğer üst üste 2 güzel şey gerçekleşirse, 3.sü de gerçekleşirmiş..Adı, 3 Kanunu'ymuş.."
Üst üste 3 kere karşılaşmıştık, birisi akşam vapurunda, birisi yalnız gittiğim bir sinema çıkışında, birisi ucuz bir konser ve bira sonrası elimde bayat bir dürümle kimsenin beni bilmediğini sanarken, köşeyi döndüğü gibi..
'3' gerçekleşmişti, güzellik gerçekleşememek'te kalmıştı..


*Gündüzün gizemi geceden acı..Güneş olduğu halde aydınlatamadığında, sokak ulu orta olduğu halde o görünmezken, o düpedüz yokken..


*Ağırlığınca eziyordu ama yoktu bile, fizik bir delilikti..Yüreğim bugün hiç kimse..


*Hoşgeldin'i olmayan bir veda gibi, ona "güle güle" demiştim, anlamamıştı..


*İkimizden biri bu sefalette fazla bu bedene..


*Ben tünelin içinde geçit aramıyordum, tünel komple benim içimden geçiyordu..

*Hiçbir şey tesadüf değildir diyorum, her şey olduğu tesadüflükte kalıyor..


*Yalnız kalmamak için kendimle duruyorum..


*İhlal edilen çocuğa verilen mesaj -> seni sevmiyorum, demekmiş
İhmal edilen çocuğa verilen mesaj -> sen yoksun, demekmiş
Yani bana demişler ki, sen yoksun ki seni sevelim, seni sevseydim olabilirdin..


*Dedim bana verseler ya deniz-bekçiliği işini, bir kayaya oturur gözüm gibi bakardım, çünkü kimse olmadığında bile ben oradaydım..Ama neyse karnım tok şimdi, bi' güzel soğuk yedim, hem rüzgar yakınca tenimi ben daha güzelim..


*Makinelerden üretilen kağıtlara da mı el değmemiş?


*Benden nefret edenlerden rahatlıkla küçük bir demokratik cumhuriyet kurulabilir..

*Çoşkuyla şaşırabilmek hilkat harikasıdır..Baykuşlara ihanet edemezdiniz..


*Bütün yaşamaklar'ı tatile gönderdim Kayıp Atlantis'e..

*Sisler örüyorum geceye, ışık vursa bile benden geriye bir şey kalmayacak, esmer bir yoldan dönerken çöktü karanlık..

*Aralıksız iki Bukowski kitabını art arda okuyunca şöyle bir şey oluyor insanda: yeryüzüne haykırasın geliyor..

*Düşününce, düşünecek bir yanı kalmıyor hayatın..


*Bir adam karşıma oturuyor, görünmez değilmişim meğer, bana bakıyor, "Akasyaları görebiliyorsanız kaldırımlar arasında aniden beliren, gitmeyin o zaman.." diyorum, "Yağmur damlalarıyla ağırlaşan sardunyalardan haberiniz varsa..Yasemin kokuları ara ara sizin de burnunuzu gıdıklıyorsa..Gitmeyin, n'olur.." Hiç tanımadığım birinden merhamet dilenmeyi istemezdim..Serçeler öyle ürkektir..

*Kimisi çiğ-sarı-günler gibiydi, kimisiyse gece..Ben gece olanları sevdim..Kimsenin içinden geçip gitmek istemedikleri, sakındıkları, yakındıkları..Umutsuzluk da ölümcül hastalıklardan sayılmalıydı..

*Çok fazla zaman geçirmemek lazım, her şeyin büyüsü bozuluyor o zaman..Demek ki ben çok sevdiğim insanlarla aynı ortamda kesinlikle bulunmamalıyım..

* "Modern Surrealizm" diye bir şey gördüm, surrealizmin moderni mi olur, modern'in surrealizmi mi (?!)


*Üstüme aldığım örtü ölüm gibi soğuktu, benden benim sıcaklığımı talep eden bir şey daha..İşaret gibi geldi..Soğuk bir oda, soğuk bir yatak, soğuk bir örtü..Yine olmamam gereken bir yerdeydim ve burada çok fazla zaman geçirmiştim..


*Bütün gülüşler dondu. Kızgınım insanlara..Nasıl dayandıklarına..Duygusal patlamalar yaşayan bir tek ben miyim? Yalancı pislikler..Korkaklar..Hepiniz korkaksınız, yüzünüze haykırmak istiyorum..Durma, ağla..


*'Önce yaşayıp sonra düşünenlerin yeri'dir sahaflar..Elinizdeki listeyi tamamladığınız çok nadir görülür..Bir çay muhabbeti sonrası bambaşka kitaplarla çıkarsınız dükkandan..Zamanın Sahibi gelmiştir..


*Haysiyetimizle oynayarak yaşamamızı nasıl bekliyorlardı, karanfilin hikayesini biliyorlar mıydı?


*Kendi ile anlaşamayan insan, yürümek için daha karanlık yolları seçer..


*Martı çığlıklarına saklanmış Adnan Saygun ezgileri vuruyordu bu sabah kulağıma, sokağa çıkıp birkaç kedi sevmek istiyordum, çamurun doyuramayacağı karınlarını doyurmak..


*Birlikte yürüdük..Gecenin en sessiz bir saatinde, yaşanacaklar çoktan yaşanmış ve bütün şehir susmuşken..Elinde satamadığı mendilleriyle, başını öne eğmiş bana benziyordu..Bir süre birlikte yürüdük, ağır ağır..İkimiz de bekliyorduk, attığımız her adımda o an şimdi bir şey olsun da bir şeyler değişsin diye bekliyorduk..Şaşırabilirdik belki..İçimizden bir şeyler kopsaydı bari..Başımızı önümüze eğişimiz ondandı..Nereye baksak üstümüze gelecek o aynılık..O daha küçücüktü, ben büyüsem de küçüktüm..Acılar geçmiyordu ve o daha küçük olmasına rağmen bunu çoktan biliyordu..Yürüdükçe şehrin sokaklarından ve kafasının içindeki sokaklardan hafifliyorduk..Saniyeler, dakikalar, saatler, günler geceler, aylar yıllar..hafifliyordu..ama olan olduğu yerde kalıyordu..


*Marilyn Monroe'nun yetimhaneye bırakılmış bir çocuk olduğunu biliyor muydun? Hor görülmüş bir çocukluk ne yaparsan yap eksiklik hissinden kurtulmana izin vermiyor..Maskelerin altında muazzam acı çeken o iç dünya..Korkularımdan kurtulmak istediğimi unutmamak isterdim..

*Bazen arada bir içimde bir umut kıpırdanıveriyor, n'apacağım ben bu küçük çarpıntılarla?

*Tarihi bile unuttum, Ağustos'ta olmalıyız hala..O geri dönemeyeceğin gecelerden biri..

*Başıma yaşam ördüler, ben geri söküyorum..

*Muhalefet, varoluştan 'sonra' iyidir, varoluştan 'önce' sadece daha hızlı yok eder..

*Bi' keresinde şöyle not almışım, Andrew Ballantyne sözüymüş:
"Otlağa 'bağlı' koyunlar tamamen özgür bırakılabilir, çünkü bu özgürlükten faydalanmayı düşünmezler."
Yani özgür olmadığım halde onlardan sadece biraz daha vahşi olduğum için kaybediyormuşum meğer..Otlağın kıyısı'nda..


*Biraz bireyselleşebilseydik keşke..Allah muhafaza, belki mutlu olurduk..

*Biz etrafında yaşam-çemberi'yle güç bela hayatta kalanlar dokunmayı sevmeyiz..Kediler de bunu biliyor..

*Bazen aynada kendimi görünce şaşırıyorum. Kendimi unuttuğumu işte o zaman daha iyi anlıyorum.

*Ne ben 0nlara dokunabiliyorum, ne onlar bana..Aradaki mesafe ancak insanlığa yetiyor..Hatta lüks bile..

*İşkence kadar 'güzel yaşamak' da insan icadı..Hani karşıtlığı ile var ya her şey, işkencenin karşısına bir şiir konulabilir mi?

*Ertelemek..Hayatı sıkıntıya sokan bu kelimenin kökenini merak ediyordum:
erte -> ért= bir yerden başka bir yere geçmek (Eski Türkçe )
erte/irte= sabah, tan vakti, yarın (Uygurca )
Ben yarını seçtim..

*Bari biraz nazım geçseydi hayata..Asansörden korkabilmeyi isterdim ya da ne bileyim uçaktan..Mesela onlar gibi "x markadan başka çikolata yiyemem" diyebilseydim..Sabahları kahvesiz yaşayamam, hatta kahve üstü hiç yaşayamam..Deniz kenarı olmayan evde barınamam..O da mı yok..

*Bunca hiçliğe rağmen ne çok ses var di'mi? Gürültülü Dünya'nın sessiz kanunları..

*Ama havanın içinde sis taneleri gibi, çiğ, ıslak, görünmez..Olmayanlar gidecek ben kalacağım. Olmadığım yerde kalacağım, olmadığım kendime bakacağım, gördüklerimi asla bilemeyeceğim. Dizeler yıllar öncesinden kalıyorsa, hiç yaşamamışımdır..

*Çoraplarımı niye çıkardığımı biliyorum, azalmak istediğim için..

*Çıplak ayağın zemine değmesi hafifliği...Her şey bu kadar basit olabilse keşke.

*Etrafında hayatlar olup bitiyor, sessizce duruyorsun. Yeryüzünde öylece duruyorsun. Bazen yürüyerek duruyorsun. Her gün arşınladığın deniz kıyısında ışıl ışıl gemilere bakarkenki gibi.

*İçimdeki zürafa gürültüsü..Gergedanların bile haberi yok.

*İyi günde Güneş'i ben de yakarım, gece Ay'ı kim aydınlatsın?

*Mutluluk aldatıcıdır. Sonsuzluğun eklenebilirliği oradan başlar.

Zoey..

Yazdığım ve yazmakta olduğum birçok metni tekrar elden geçirip, blogta yeniden yayınlamaya hazırladığım bir süreçteyim, vakit alıyor, daha önce okuduğunuz ya da okumayı beklediğiniz bir başlık varsa, umarım güncellenmiş versiyonları ile yayınlayacağım..İyi niyetle..

Deniz Göktaş'a saygı ve sevgiyle ❤
Buraya koyuyorum video, isteyen istediği zaman izleyebilir..

Hem "Allah çok büyük" diyip, hem kafanızdan Deniz'in Dünya'ya gelecek olduğunu zaten 4000 yıllık matematik hesaplarıyla bilen Allah için, "Allah'ın 'sense of humor' anlayışı yok, Allah'ın Deniz'ini cezalandıracağız" diyemezsiniz..

Kafa-2 papel-Al Karısı-uşaklığı yapmış oluyorsunuz, Allah ile alakası bile yok!

Sizi en önce Allah affetmez bu güdülen kara cahil akli meleke ile..

Siz kim, Allah'ı, küçük akıl, dar görüş, bağnaz, yobaz, ahlak bekçisi ilan etmek kim?

ALLAH ZEBANİ Mİ, ALLAH RUH EMİCİ Mİ?

Kendi çirkin, çarpık hayat ve uzay görüşlerinizle Allah'ı da çirkinleştirip, çarpıtıp, insanları soğutuyor, nefret ettiriyorsunuz..

İşte o zaman esas sizsiniz NEFRET SÖYLEMİ!
Hem de tam da ağzınıza maşa ettiğiniz Allah'ın onuruna dokunacak şekilde!

NE SAÇMALIYORSUNUZ?

Ne haddinize?

Allah'ın bütün varlığı:
AKIL,
EVRİM,
AYDIN BİLİMSEL DÜŞÜNCE YAPISI,
OLGUN AKLİ MELEKE,
SAYGI,
SANAT,
EN ÖNCE 'ÖZ-ELEŞTİRİ',
TABİ Kİ MİZAH,
MODERNİZM,
MEDENİ HUKUK,
MEDENİ ANLAYIŞ
VE ANLAYIŞ,
CENTİLMENLİK,
HUZUR,
SEVGİ,
ŞEFKAT,
VİCDAN,
İÇTEN GELEN GÜZELLİK VE ZERAFET,
ÖZGÜR İRADE,
VE OMURGANIN KORUNMASI ÜZERİNEDİR!

Allah'ı elinizde karanlık narsisist ajandalarınıza, çıkarcılığınıza, örümcek beyin ağlarınıza MALINIZMIŞ gibi kullanamazsınız!

Şeytan hangi şeytanlığı istiyorsa TAM DA O ŞEYTANLIĞI yapıp "Allah bu" ya da "Allah için yapıyoruz" diyemezsiniz!

Allah kimseden ordu mordu istemiyor, hakkı koruyun bu kadar; itaatkar, tek tip, kör göz, kindar, ahlak bekçisi kitleler istemek doğrudan Şeytan'ın uzayıdır, Şeytan'ın patolojisidir, Şeytan'ın çıkmaz-sokak, kısırlaştıran kısır döngü kuraklığıdır!

Saygı duymak, iman etmek başka şey, kendin her türlü haksızlığı, pisliği yapabilmek için kelle avlamak başka şey!

Sizi en önce Allah affetmeyecek!

Nerede duracağınızı bilin!

Şımarmışsınız şımaracağınız kadar, önünüz cehennem..

O Şeytan kendini kurtarmış mı ki, sana da 'hayrı' olsun?

40 Satır'ın onursuz fareliğini yapmak mı kaldı, kala kala?
Daha sayayım mı?
Açtırmayın bayramlık ağzımı!

Edit: Şunu da belirtmekte fayda var, eğer Allah'a gerçekten içten bir şekilde iman ediyorsanız, o seviyeye hakkıyla ulaştıysanız, o inancı kendi güzelliğinde yaşamayı başarıyorsanız, zaten onun size verdiği huzurla bırakın başkalarıyla uğraşmayı, sürdürmeyi sürdürürsünüz, başkalarıyla işiniz olmaz!
Dinden, fizikten az buçuk anlayanın bileceği ilk 2 şey:
Önce 1, herkesin 'gerçekliği' farklıdır, yani farklısınız, parmak izlerinizin bile farklı olması size bir şey söylüyor, başkasının sizle aynı hareket etmesini, düşünmesini, duyumsamasını, illa her zaman 'sağduyu'da aynı olmasını bekleyemezsiniz ve robotik bir şekilde tek tipleştiremezsiniz, doğallığı bozuyorsunuz demektir, şirke girer, bu yüzden HUKUK var;
Sonra 2, başkalarıyla uğraşmanın, düşük akılla yargılamanın, kelle avlamanın, kindarlık gütmenin, taşlamanın, yuhalamanın, agresif hareket etmenin doğrudan karanlık yeraltı tayfa 'Sırlar Alemi'nin-cadı-tarikatı-yapılanması' işi olduğunu bilirsiniz! Hem de kör göz ve beyin-terk bir şekilde! O karanlık taraf, bu programı, robotik bir şekilde beyin-terk güdüyor; siz Allah'ın size verdiği 10 eli, 10 akli melekeyi, omurgayı, o omurganın ucundaki beyni bile bile bu beyinsizliğe 'teslim etmiş' oluyorsunuz Sırlar Alemi'nin yargıçlığına, patolojisine soyundukça, aklınız alıyorsa?!  
Gerçekten inanıyorsanız, siz ortaya öyle bir insan örneği koyarsınız ki, insanlar sizden 'güven' bulur, 'ışığınıza', 'aklınıza' kendi hür iradesi ile gelir, zorla güzellik olmaz, karanlıkla boğabileceğiniz bir iman yok..

Bazen de sadece şiir..
Adım Zoey..

Nefret, utanç duyurmadığı sürece tek başına çalışmaz çünkü...
Zoey, Haziran 2026

Bu şiir, bana Küçük Kara Balık üzerine yazılmış dokunaklı şiirlerden birisi olarak geldi, bana bu kadar dokunduysa, belki başkaları için de bir anlamı olur diye, kendimce dilimize çevirerek, blogta paylaşmaya çalıştım..

( Eseri de bu başlıkla kullanmam, resmi tarih belgelerinde doğruluğu olan bir benzetme değildir, modern astroloji tarihi anlatan yabancı kaynaklı bir kitapta, yazarın Neptün sayfasını bu şiirle açtığını gördüm ve ben de Neptün'ün Şarkısı olarak edebileştirerek bloga taşımak istedim..Yani astroloji ve tarih üzerinde çalışıyorsanız, resmi gerçeklik olarak değil, duygular üzerine edebi olarak okuyun isterim..Tarih ve uzay aktardığım paylaşımlarla aynı değildir..)

Şiir İrlandalı şair William Butler Yeats'e ait..

Aengus, İrlanda mitlerinde o meşhur Dünya'yı boynuzlarında taşıyan 'boğa'dır diye tarif edebilirim sanırım..
Mitler o Dünya'yı boynuzlarında taşıyan hayvana hep 'öküz' diyor, ama ben 'boğa'nın aşktaki ve yaratıcılıktaki yerini vurgulamak için böyle belirttim; özellikle öküz, boğa, camış, dana, angus gibi hayvanların birbirlerinden ayırt edilmeleri gerektiğini düşünüyorum..
Örneğin, Öküz, Hades Evi'ndeki 'felaket tellalı'dır mesela..
Aen, an gibi sesler, bizim dilimizde de mevcut, 'one' demekmiş, antik dillerde gökkubeyi ve cenneti de işaret eden ses hecelerindenmiş aynı zamanda..

Az buçuk fizikten anlarsanız, tarihte atıfta bulunulan birçok karakterin hem 'animagus'larından hem de o animagus'ların bir 'pozitif' versiyonu, bir de 'negatif' versiyonu olduğundan anlayacaksınızdır..

Aengus, pozitif-boğa olanlarından birine düşenlerinden birisi olarak yorumlayım..
Gezgin ruhuyla, doğanın, müziğin, sanatın, aşkın, mevsim geçişlerinin ve baharın tanrısı olarak biliniyor..
Bir nevi 'çoban' tanrısı o da..

Çok meşhur bir aşk hikayesi vardır: Caer Ibormeith..Rivayete göre Aengus onu ilk rüyasında görerek aşık olur ve nerede olduğunu bilmediği aşkını aramak için yollara düşer..En son 'Dragon Ağzı' olarak geçen Loch Bél Dracon Gölü'nde bulur, ama Caer, 150 diğer genç kız ile birlikte bir lanete uğramıştır ve 'kuğu' formundadır, yani normalde seçilmesi pek mümkün değildir, bizim Aengus ise tam tersi, onu tam da kuğu haliyle o 150 kuşun içinden seçmeyi başarır ve "bu o" der, aşkına ilk görüşte sahip çıkar..

Caer, Kaer, Kara, Keira gibi kadın isimleri, uzakdoğudan batıya birçok dilde ve kültürde 'bahar' için kullanılan seslerdendir..
Yani bizim Aengus'un sırılsıklam aşık olduğu Bridgette Jones gibi karakterlere bile ilham kaynağı olmuş, Küçük Kara Balık'tır..

Görsel gerçekçi olmasa da, yapay zekada onları resmetmesini istediğimde ortaya bu melankoli çıktı..

Tarihte birçok klasik ve jazz müzik müzisyeni Yeats'in şiirinden etkilenmiş ve Gezgin Aengus'un Şarkısı olarak geçen şiiri kendince seslendirmiş, ama müzik dünyasına eserin adı 'Güneş'in Altın Elmaları' olarak geçmiş, Golden Apples of the Sun..

Sevgilerimle,
Zoey

Dip not: Kurbağa Prens Üzerine

Çocukluğumuzdan beri hayatımızda derin izleri olan kutsal Yeşilçam kahramanlarını kaybetmeyi kabullenemiyorum çoğu zaman..
Sanki hep orada bir yerde duracaklarmış ve bizlere "sevmeyi, aşkı unutmayın" diyeceklermiş gibi geliyor; gittiklerindeyse sanki yeryüzünden aşk da siliniyor birer birer..
Bu şiiri Kadir İnanır'ı kaybettiğimizi öğrendiğim gibi yazmak istedim, hayatıma dokunduğu karakterlerinden de esinlenerek biraz..

Oldukça üzgünüm, gittiği limanda huzur bulabilmesi dileğiyle..

Sevgilerimle,
Zoey
26.06.2026

Türkan Şoray ve Kadir İnanır, Devlerin Aşkı'ndan özel bir sahne->

https://youtu.be/8dvsSMrZcPs?si=ZHO0CXLjD8iQwUfs

Abraham Maslow, psikolojik olarak verdiğimiz hayat mücadelesine dokunan bir 'yaşam piramidi' teorisi ortaya koymuştur ve deyim yerindeyse "ben de yaşıyom bu hayatı" diyebilmemiz için, insani bir hayat için, bir ihtiyaçlar hiyerarşisinden bahsetmiştir..

Bireysel olarak piramidi ele aldığımızda, kendimizi ve hayat yolculuğumuzu olumlu ve ilerleyici yönde sürdürebilmek için, teori oldukça yol göstericidir..

Maslow, 'ihtiyaçlar hiyerarşisi'ni temelde 5 madde'ye ayırır ve fiziksel gerekliliklerden, psikolojik kazanımlara 'göğe' yükseldikçe, yukarı büyümeyi başardıkça nasıl bir hayat yaşıyor olabileceğimizi özetler:
1-Temel fizyolojik ihtiyaçların sağlanması
2- Beden sağlığından, yaşam alanlarına, temel bir kaynağa ve güvenceye sahip olmak, yani bir hayat garantisinin sağlanması
3-İçinde bulunduğumuz ilişki ağlarına 'tutunabilmek', uyumlu bir ortama sahip olmak, huzur
4-Kendimizi koruyarak yaşamayı sürdürebildiğimizde, kendimizle olan saygınlığımız bozulmamış olması ve çevremizdeki insanların da bize saygı duyması ve hayatta saygınlığı olan bir yere gelebilmek
5-Hem zamanla, hem emekle, artık 'olgun', verici, üretici, yapıcı, sürdürülebilir, gerçekçi, doğru, dürüst bir 'büyük' olmak, erdemli bir 'baş' ve 'akıl' olmak

Bu piramid, herkesin, aynı olması'nı, aynı olanı yapması'nı, birbirini kopyalaması'nı değil, birey birey, herkes kendi farkındalığını ve farklılığını yaşayabilirse, ne kadar başarılı insanlar ve başarılı bir toplum olabileceğimizi gösterir..
Bir yerde tamamlanmaktır..
Rengarenk, ferahlık ve refahlık içerisinde, çiçekler gibi..

Ben de size, hepimiz bireysel olarak bu yaşam piramidini sağlamaya çalışıyorken, eğer 'sistematik' olarak 'düzen' tarafından 'aşağılık kompleksi' ve 'kaybetmek' dayatılırsa, ortaya piramidin nasıl bir 'disleksi' versiyonu çıkar, onu göstermeye çalışacağım..

Niye tablonun bu yeraltına derinleşen, disleksi versiyonu'nda yaşam piramidi teorisini, bireysel çabadan ayırdım ve sistem eleştirisi olarak yerleştirdim onu söyleyim, çünkü hepimiz dünyaya bir umutla geliyoruz ve hayata gelmemizi öncelikle büyüklerimiz seçiyor, hiçbirimiz anne karnında nasıl bir hayat yaşayacağımıza hazırlıklı değiliz..
Bunun sorumluluğu öncelikle küçükte değil, çocukta değil, aile ve toplum büyüklerindedir..
Yani "ben istediğim gibi kafama göre doğurayım, bu çocuk da başının çaresine baksın, hatta başının çaresine bakmakla da kalmasın, beni de kurtarsın, toplumu, devleti yaşatsın" demek mümkün değildir!
Çünkü neye dayanarak?

Bireylere en azından başlangıçta, bir önceki nesil sürdürmeyi nereye getirebildiyse, temel alınabilecek bir seviye sağlanması gerekir..
Ucundan tutup, devam ettirebilecek bir dün vermeleri gerekir..
Ki, yeni bireyler de bugünü yaşayabilsin ve yarını inşa etmeye devam edilebilecek bir yapı, umut, heyecan, moral ve motivasyon toplumda vücut bulabilsin..

Bu disleksi versiyon'da bu sefer tablo yeraltına doğru irtifa kaybediyor ve bireyler düşüyor:
Yani hayatı kazanımlar elde ederek ve gerçekleştirerek değil, tam tersi, sistemin ve büyüklerin ergen 'hukuk'u, dengesiz dağılımı ve otoriterliği yüzünden, yani büyükbaşların 'narsisistliği' yüzünden, kayıplar vererek yaşıyorlar..

Hem bireyden gidiyor, hem de sürdürmeyi sürdürebilecek bir toplum inşaa edilemiyor..
Renklilik'ler, ferahlık ve refahlık kaybediliyor..

İnsanlara yalnızlık, sadece kendilerini düşünmek, sadece kendilerini kurtarmaya mecbur olmak, çıkarcılık dayatılıyor..

Birbirlerinin aynısı, küçülmüş, değeri de düşmüş yığınlara dönüşüyorlar..

Bireyler birbirine benzese bile, kendisiyle ve hayatıyla olan barışını kaybetmiş oluyor, yani bir yerde en derininde esas kendinden nefret ediyor oluyor, ama bu ötekiyle olan bağına yansıyor, kendisine benzeyen ötekinden nefret ediyor, kimse birbirini sevemez, tutunamaz hale geliyor..

Kendisini saygın hissetmediği için, ötekini de kendisiyle aynı gördüğü için, onu da saygınlığı hak etmiyor olarak görüyor, kolektif olarak toplumdan saygınlık siliniyor...
Üzüm üzüme baka baka kararmış oluyor..
Tencere dibin kara, seninki benden kara gibi bir seviyesizlik ortaya çıkıyor..

Özgün şeyler yapmak, özgün olmak zorlaşıyor..
Çünkü en başta sistem izin vermiyor ve derken "o nasıl yapıyor" diye birbirini çekemeyen toplum..
Yani insan insanın kurduna dönüşüyor..

Bu arada bu mutsuz ve depresif bireyleri kendi ajandalarına mecbur etmek için, toplum içine kapatılıyor..
Narsisistler zaten dışadönük değillerdir, ağızları artistlermiş gibi konuşur sadece, içedönük ve dışa kapalıdırlar, ajandalarına hizmet etmelerini istedikleri kitlelerini de, kapatırlar!

Yukarı yönde kendini gerçekleştirebilen piramitte birey kendini başardıkça, piramitte üst seviyelere çıktıkça nasıl olgun, dışadönük, sosyal, topluma verici olabiliyor, disleksi versiyonda tam tersi, kitleler gerçeklikten kopuyor, büyük düşünmekten kopuyor, aklı da küçülüyor, sığlaşıyor, asosyal, anksiyeteli, histerik, ergen düşünüp, ergen yargılayan bireylere dönüşüyor..

Herkes kör göz, ne yaptığını bile bilmeden, kendini zaten hiç yaşayamadan, deyim yerindeyse insani şartlardan ve insanlıktan çıkmış olarak, omurgasını ve yarınını da kaybederek yaşamaya mecbur bırakılıyor..

Birey ve bireyler, sistem ve düzen yüzünden kendini gerçekleştiremiyor, ihtiyaçlar hiyerarşisini istese de karşılayamıyor, hayat buhrana dönüşüyor, yaşamaya değil '6 Feet Under' bir cenazeye ve zulme dönüşüyor..

Herkes sürünüyor oluyor..

Sistem de tıkanıyor, toplum tıkanıyor, hayat akmıyor..
Doğa bile verici olamıyor, kuruyor, saygısızca tırtıklanıyor, havası, suyu zehirleniyor..
Nefes alınmıyor, herkes kaybediyor..

Uzay fiziği bile bükülüyor, kötüye, karanlığa yorulmuş oluyor..

Ortaya çabalasa bile yılmış, gidişatı iyileştirmek isterse eskisinden daha uzun süre ve gerektirdiğinden daha büyük bir sabırla hareket etmesi gereken, bu düşük hayat kalitesini tekrar yerüstüne kavuşturana kadar baştan ezilmiş yeni nesiller çıkarıyor..

Bu disleksi versiyonun en acı fiziki gerçekliği: dayatılmaya devam edilirse, 'yeni norm' olmaya zorlanırsa, katlaya katlaya kötüleyeceğinin anlaşılması gerektiğidir..

Yeraltı, patojen-mantar matematiği ile hareket eder, sebep olacağı rahatsızlıklar, ister medikal olarak olsun, ister fizik/ felsefe/ psikoloji olarak düşünün: 'kronik yorgunluk sendromu'dur!

Kronik yorgunluk sendromunun zorluğunu ve lanet matematiğini en basitinden şöyle söyleyim:
Sizin hareket kapasiteniz yarıladıkça, kondisyondan iyileşme süreciniz 2 katına çıkarak kötüler..

Nasıl yani:
Kondisyon için bir enerji zarfına ihtiyacınız vardır, o enerji zarfını algılamayı, ölçmeyi her geçtiğinizde 'crash' olursunuz!

Diyelim ki 10 birim hareket edebiliyordunuz, artık o 5 birime düşer, ama öte yandan da iyileşmeniz için gereken süre 2'ye katlar!

Yani eğer crash olmadan önce, diyelim ki 1 yıl boyunca o 10 birim hareket etmeyi sürdürdüğünüzde iyileşecektiniz, geçmiş olsun, artık elinizde 5 birim hareket edebilme kapasitesi ile 2 yıl daha öyle yaşamaya mecbur olmak var..

Eğer bu 2 yıl içerisinde 5 birim değil, bir yerde yılıp, tekrar 6 birim, 7 birim hareket etmeye kalkarsanız, tekrar crash oluyorsunuz!
Laneti böyle..

Ve ne oluyor:
Hareket kapasiteniz, enerji zarfınız bu sefer 2.5 birim hareket etmeye düşerken, yani yarılarken, iyileşme süreciniz yine 2 katına çıkıyor, yani 4 yıl daha uzuyor!

Şöyle düşünün zaten atıyorum hastalığın içerisinde 3 yıl olmuş hastaydınız, zaten 3 yıldır önce 10 birimden, 5 birime düşmüştünüz, siz zaten sürünüyordunuz, şimdi bir 4 yıl daha gelmiş oluyor, yani dayanabilirseniz, ortaya totalde 7 yılı 2.5 birim hareket ederek tamamlamaya çalışmak çıkıyor!

Şeytan'ın EN ANTİK oyunu, yeryüzünün EN ANTİK laneti!

Bunu medikal anlamda post-viral sendrom olarak da yaşayabilirsiniz; yeraltı kafasında düşünen, patojen-mantar matematiği ile hareket eden, Sırlar Alemi gibi hareket eden, toksik narsisistleri baş ederseniz, ekonominiz ve maddi-manevi kaynaklarınız için de yaşıyor olursunuz..
Güç, enerji, psikoloji, ne olursa!

Belli bir eşiği ve çizgiyi aşmamanız gerekiyor!
Kuraklığın, kısır döngünün geri dönüşü olmayacaktır!

Bir de kondisyonunuz zaten kronik yorgunluk sendromu iken, nüfusu daha da mikrobik olacak şekilde çoğaltamazsınız, sınırlarınızı genişletip, büyük, yayılmacı oynayamazsınız!
Başkalarına olmayacak fanteziler satamazsınız, güvence ve garanti veremezsiniz...

Yetersizlikten büyük tıkanmalar ve doğal olarak parçalanmalar doğacaktır!
Bölücülüktür!

Kronik yorgunluk sendromu hastaları bir noktadan sonra o yüzden iyileşemiyor! Uyusa bile dinlenemiyor ve gerekli enerjiyi toparlayamıyor, çünkü beynin detoks yapabilmek için de bellirli bir enerji zarfına ihtiyacı vardır, ve mikroplar endotelyumu tıkıyor: hücrelere girdikleri gibi ilk iş hücre duvarını değiştiriyorlar ( bunu narsisistlerin de kitlelerinin algısıyla oynaması olarak görebilirsiniz ), hücreyi daha duvarından atılamayacak hale getirip, kendilerini de o hücreyle beraber atılamaz hale getiriyorlar, o kayıp hücreler mikro-pıhtılara dönüşüyor ve damarları tıkıyor..
Ve bir de bu mantıkla çoğalıyorlar, hangi organa sirayet ettilerse, o organ temel işlevini sürdürdükçe, hem de temel fonksiyonu yani mecburen yaptığı iş, mikroplar yeni hücreler ele geçiriyorlar..
Dokularınız yeterli oksijen alamıyor..
Bu arada mikroplar bedeninizi yaşıyor oluyor, mitokondrilerinizi ve suyunuzu hiç ediyorlar!

Bunu devlet daireleriniz için de düşünebilirsiniz!

Medikal olarak örneğin, hastaların iyileşmesi için eğer belirli bir eşiği geçtilerse, günün 24 saat olması yetmiyor, 48 saat olması gerekiyor..
O mikropların sömürgenliğinden öyle bir ihtiyaç doğuyor ki, gün 48 saat olmalı ve onlar bu kadar uzun belki haftalarca uyutulmalı, fiziken mümkün değil.. Ya da o sır gibi saklanan patojen-mantar büyümesi, vücuttan arındırılmalı, ama yine aynı şey, detoks için bile bir enerji zarfına ihtiyacınız var!
Ya da o tıkanan damarlar ve endotelyum için, yaprak bitlerinin yaprağın altında kalıp, o yaprağı nasıl sömürdüğünü gözünüzün önüne getirin, deyim yerindeyse doktorun tazyikli hortumla damarlara dalması gerekir, mümkün mü?

Sevgilerimle,
Maraşlı Zoey

Madem 6 Feet Under dedim, o zaman bu metnin müziği de onlardan gelsin: